Çelësi i Shpëtimit: Besimi i thellë dhe sjellja e lartë
Hyrje
Sfidat me të cilat ballafaqohet njeriu janë të shumta dhe të ndryshme. Ato, me kalimin e kohës, vetëm sa vijnë e shtohen. Për këtë, besimtarit i kërkohet që trajtimin e tyre ta bëjë në përputhje me rregullat dhe parimet fetare, ndryshe mund të përfundojë si mos më keq.
Këto rregulla dhe parime, në tekstet fetare, kanë ardhur herë në formë të përgjithshme, e herë në formë të detajuar, për të na dhënë udhëzimet e duhura çdoherë dhe për çdo rast.
Një nga këshillat e përgjithshme është ajo që na përcillet nga sahabiu i nderuar Abdullah bin Amri (Allahu qoftë i kënaqur me të dy!), në të cilën Profeti Muhammed ﷺ ka thënë:
“Kush ka dëshirë që të shpëtojë nga zjarri dhe të hyjë në Xhenet, le të mos vdesë ndryshe, vetëm se duke besuar në Allahun dhe në Ditën e Fundit, si dhe t’i trajtojë njerëzit ashtu siç ka dëshirë ta trajtojnë.”
(Muslimi)
Ky hadith, siç shpjegon dijetari i madh AbduRrahman Sa’di, përmbledh dy porosi shumë të rëndësishme:
-
E para: Përmbushja e obligimeve ndaj Allahut;
-
E dyta: Përmbushja e detyrimeve ndaj njerëzve.
1. Balancimi në jetën e besimtarit
Njeriu është shoqëror nga natyra: ka nevojë për të tjerët dhe të tjerët kanë nevojë për të. Nuk mund të izolohet vetëm për adhurim, por as të shkrihet plotësisht në botën e jashtme. I nevojitet balancë dhe veprim sipas kritereve të duhura.
Profeti Muhammed ﷺ ka thënë:
“Njeriu më i mirë është ai që përzihet me njerëzit dhe duron të metat e tyre…”
2. Besimi, para çdo gjëje
Besimi në Allahun dhe në Ditën e Fundit është porosia më e rëndësishme që përfitohet nga hadithi.
Ky besim ndihmon për:
-
Gjetjen e qëllimit të jetës;
-
Ruajtjen e dinjitetit njerëzor;
-
Balancimin midis dynjasë dhe ahiretit;
-
Përballimin e sprovave me durim;
-
Edukimin e lartë moral dhe shpirtëror.
3. Morali – Pasqyra e besimtarit
Besimtari nuk mund të paramendohet pa moral. Morali është test i besimit në praktikë.
Profeti ﷺ ka thënë:
-
“Besimtari me moral të mirë i arrin gradat e atyre që falen e agjërojnë.”
-
“Në Ditën e Kiametit nuk ka gjë që peshon më rëndë në peshoren e veprave sesa morali i mirë.”
4. Kriteret e besimtarit në marrëdhëniet me njerëzit
a) Marrëdhëniet bazohen në marrëdhënien me Allahun
Ne bëjmë mirë sepse Allahu na ka bërë mirë, falim sepse Ai na fal, durojmë sepse Ai na duron.
b) Sillemi me të tjerët siç do të donim të silleshin me ne
Profeti ﷺ, në një rast, e edukoi një të ri me këtë parim kur i kërkoi të mos bëjë atë që nuk do të donte t’i bëhej vetë.
c) Morali i lartë nuk është dobësi, por forcë shpirtërore
d) Morali sjell dobi në të dyja botët
Allahu thotë:
“Të keqen ktheje me të mirë, e armiku yt do të bëhet mik i ngushtë.”
(Fussilet: 34)
5. Synimi kryesor i besimtarit
Me besim në Allahun dhe marrëdhënie të mira me njerëzit, besimtari synon:
-
Shpëtimin në këtë botë, duke jetuar me moral, dinjitet dhe qetësi;
-
Shpëtimin në botën tjetër, ku mirësia merr kuptimin e saj të plotë.
Allahu thotë:
“Çdo qenie e gjallë do ta shijojë vdekjen. Shpërblimet do t’u plotësohen vetëm në Ditën e Kijametit, dhe kushdo që largohet nga zjarri i xhehennemit dhe hyn në xhenet, ai ka arritur suksesin e vërtetë. Jeta e kësaj bote është vetëm kënaqësi mashtruese.”
(Ali Imran: 185)
Përfundim
Për të pasur një jetë të mirë në dynja dhe shpëtim në ahiret, duhet:
-
Të besojmë në Allahun dhe Ditën e Fundit;
-
Të sillemi mirë me njerëzit;
-
Të jetojmë me vetëdije, qëllim dhe dinjitet;
-
Të kërkojmë kënaqësinë e Allahut në çdo veprim.
