“Vlera dhe rëndësia e njeriut maten me të mirën e përhapur që ai ofron, dhe me dobinë e vazhdueshme, nga e cila përfiton vetë dhe shoqëria e tij.”
Të nderuar besimtarë:
Nëse njeriu dëshiron të masë vlerën dhe pozitën e tij, si duhet ta masë atë?
A matet me sasinë e pasurisë dhe pronave të tij?
Apo me pozitën dhe përgjegjësitë që mban?
Apo me prejardhjen, fisin dhe trashëgiminë e tij?
Pa dyshim që këto gjëra kanë një vlerë të madhe te njerëzit, por vlera dhe rëndësia e njeriut maten me shkallën e drejtësisë dhe mirësisë së tij, si dhe me virtytet e larta morale dhe parimet e çmuara që ai zotëron.
Vlera e njeriut matet me të mirën që ai përhap, me dobinë e vazhdueshme, që i kthehet atij dhe shoqërisë së tij, në këtë jetë dhe në tjetrën.
Në një hadith të mirë, i Dërguari ﷺ ka thënë:
“Me të vërtetë, prej njerëzve ka prej atyre që janë çelësa të së mirës dhe pengues të së keqes, dhe ka prej tyre që janë çelësa të së keqes dhe pengues të së mirës. Lum për atë që Allahu i ka bërë çelës të së mirës në duart e tij, dhe mjerë për atë në duart e të cilit Allahu i ka bërë çelësat e së keqes.”
Kështu, o robër të Allahut: vlera e njeriut është sipas bamirësisë dhe pozitivitetit të tij.
Mendoni fjalën e Allahut të Lartësuar, në gojën e Isait të birit të Merjemes (paqja qoftë mbi të):
“Dhe më bëri të bekuar kudo që të jem.” (Merjem: 31)
Dijetarët e komentimit kanë thënë: d.m.th. më bëri të dobishëm, kudo që të jem dhe nga ta drejtoj hapin. Ai ishte pozitiv, si shiu i dobishëm: kudo që bie, sjell dobi.
Dhe çfarë është pozitiviteti, o robër të Allahut?
Pozitiviteti: të jesh një faktor aktiv në jetë, të japësh më shumë sesa merr, të nisesh drejt së mirës para se të kërkohet prej teje, dhe të duash për vëllanë tënd mysliman atë që do për veten.
Pozitiviteti: është energji ndërtuese, shpirt ngjitës, që e shtyn njeriun të jetë element aktiv në familje dhe shoqëri, i dobishëm për veten dhe umetin.
Në një hadith të mirë, i Dërguari ﷺ ka thënë: “Më të mirët prej njerëzve janë ata që janë më të dobishëm për njerëzit.”
Pozitiviteti: ndjenjë përgjegjësie, përpjekje për përmirësim, bashkëpunim në mirësi dhe devotshmëri, përgjigje ndaj thirrjes së së mirës dhe suksesit.
“O ju që besoni! Përgjigjuni Allahut dhe të Dërguarit kur t’ju thërrasë për atë që ju jep jetë.” (Enfal: 24)
Pozitiviteti: të ecësh në rrugën e bindjes me vendosmëri, të kontribuosh në ndërtimin e jetës me ambicie, të përballosh sfidat me forcë, të kalosh krizat me qëndrueshmëri, duke besuar se e mira triumfon, se premtimi i Allahut është i vërtetë, se përfundimi u takon të devotshmëve dhe se Allahu nuk e humb shpërblimin e bamirësve.
Pozitiviteti: të mos mjaftohesh me kryerjen e obligimeve, por të kërkosh vetë dyert e bindjes dhe bamirësisë, t’i synosh ato me zell dhe kujdes, t’i kërkosh me dëshirë dhe ngulm, dhe kur të vjen ndonjë detyrë, ta kryesh me përpikëri.
Në një hadith të mirë: “Allahu e do që kur ndonjëri prej jush të kryejë një punë, ta bëjë atë në mënyrë të përkryer.”
Pozitiviteti: të shohësh në veprat e mira një mundësi dhe kënaqësi, të shohësh në shërbimin ndaj njerëzve nder dhe ngritje, dhe në sprovat e jetës pastrim dhe edukim shpirtëror.
Në hadithin mutefekun alejhi, i Dërguari ﷺ ka thënë: “Kush është në nevojë të vëllait të tij, Allahu është në nevojë të tij.”
Ibn Kajjimi ka thënë: “Paaftësia është dëm, dembelizmi është sëmundje, dhe nuk u ngrit askush veçse me përpjekje dhe vendosmëri.”
Pozitiviteti është bashkëveprim me jetën, është shpirti i Islamit, sekreti i fuqisë së umetit, rruga drejt fitores dhe fuqizimit, dhe çelësi i lumturisë në këtë botë dhe botën tjetër.
“Shpejtoni drejt veprave të mira.” (Maide: 48)
I Dërguari ynë ﷺ ishte më i madhi prej pozitivëve dhe më i suksesshmi prej punëtorëve të së mirës. Kurrë dëshpërimi nuk gjeti vend në zemrën e tij, as pesimizmi pushtoi shpirtin e tij. Ai ﷺ ishte gjithmonë optimist, plot shpresë, i gëzuar dhe pozitiv në çdo gjendje.
Në një hadith sahih: “Edhe nëse ndodh Kiameti dhe në dorën e ndonjërit prej jush është një fidan, nëse mundet të mos ndodhë (ende) pa e mbjellë, le ta mbjellë.”
Njeriu pozitiv është ai që përfiton nga çdo çast i jetës së tij, investon energjitë, talentet dhe aftësitë e tij, është i kënaqur me gjendjen dhe mundësitë e tij, shikon me optimizëm drejt së ardhmes dhe asaj që vjen pas vdekjes, falënderues ndaj Zotit për dhuratat dhe mirësitë e Tij.
Muslimani pozitiv: morali dhe sjellja e tij janë të mira; i sinqertë dhe nuk gënjen; besnik dhe nuk tradhton; i ndershëm dhe nuk mashtron; i afërt me të mirën dhe i largët nga e keqja; i butë, i sjellshëm, me shoqëri të këndshme dhe karakter të lartë.
Në hadith sahih, i Dërguari ﷺ ka thënë: “Më i përsosuri në besim prej besimtarëve është ai që ka moralin më të mirë.”
Muslimani pozitiv: lidh marrëdhëniet me të afërmit dhe familjen, është bamirës ndaj prindërve, vëllezërve dhe motrave, i butë me bashkëshorten, fëmijët dhe vajzat e tij.
Në hadith sahih, i Dërguari ﷺ ka thënë: “Më i miri prej jush është ai që është më i miri ndaj familjes së tij, dhe unë jam më i miri prej jush ndaj familjes sime.”
Muslimani pozitiv: nxiton drejt veprave të mira, është i gatshëm për mirësitë, i shpejtë në bindje, përpiqet të jetë element aktiv në shoqëri, kontribuon sa mundet në shërbim dhe dobi, thërret në të mirë me fjalë, sjellje dhe veprim.
“Ata janë që nxiton drejt veprave të mira dhe janë të parët në to.” (Mu’minun: 61)
Muslimani pozitiv: kujdeset për veten dhe shëndetin, për pamjen dhe pastërtinë, ruan forcën dhe kondicionin, është i rregullt në ushqim dhe pushim. Punon për dunjanë sikur do të jetojë përjetë, dhe për ahiretin sikur do të vdesë nesër.
Në hadith sahih, i Dërguari ﷺ ka thënë: “Besimtari i fortë është më i mirë dhe më i dashur te Allahu se besimtari i dobët.”
Allahu është i bukur dhe e do bukurinë, dhe e do që në robin e Tij të shihen gjurmët e mirësive të Tij.
Muslimani pozitiv: ndien përgjegjësinë ndaj umetit të tij, nuk mjaftohet të shpëtojë vetë, por përpiqet për përmirësimin dhe shpëtimin e të tjerëve, ofron të mirën, ndihmon nevojtarin, dhe ngushëllon të sprovuarin. Ai e di që solidariteti është ligj, bashkëpunimi është adhurim dhe dobia për njerëzit është ndër veprat më të afërta tek Allahu.
Shejh Abdullah Muhamed Tavaleh
